Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 1-TCK’nın 89/1, 62, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
2-TCK’nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 53/1, 2, 3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın, ehliyetsiz ve 132 promil alkollü vaziyette, sevk ve idaresindeki aracı ile gece vakti, meskun mahalde güvenli sürüş becerilerini kaybetmiş olması nedeniyle katılanın üzerinde yolcu olarak bulunduğu aynı yönde ilerleyen pat pat diye tabir edilen zirai araca arkadan çarparak yol kenarındaki su kanalına devrilmesine ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına sebep olduğu olayda, gereken dikkat ve özeni göstermeyen sanığın, eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği gözetilmeden hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddine, ancak;
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi ile kusur durumunun “taksir” yerine “kast” olarak belirtilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün A-1. bendindeki “sanığın kastının ağırlığı, amaç ve saiki” ibarelerinin hükümden çıkarılması ve yerine “sanığın kusurunun (taksirinin) ağırlığı” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise,
a-Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın, ehliyetsiz ve 132 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki aracı ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolda katılanın üzerinde yolcu olarak bulunduğu aynı yönde ilerleyen zirai araca arkadan çarparak yol kenarındaki su kanalına devrilmesine ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına sebep olduğu olaya ilişkin olarak taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiş ise de, TCK'nın "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179/3. maddesinde alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; tehlikeli eylemin zarara yol açması ve her iki suçun birlikte işlenmesi halinde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi, şikayetten vazgeçilmesi veya uzlaşma nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiği, somut olayda sanığın taksirle yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırıldığı gözetildiğinde, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ''hüküm verilmesine yer olmadığına'' kararı verilmesi yerine bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.