Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Özel hayatın gizliliğini ihlal
Hüküm: TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 43/2-1, 62, 53/1. maddeleri gereğince
mahkumiyet
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Dosya Gönderme Formunda kararı temyiz edenler arasında sanık ...'in yanı sıra mağdur ...'nin ismi de yazılmış ise de, gerek dosya içerisinde fiziki olarak gerek UYAP kayıt sisteminde yapılan incelemede mağdur ... tarafından verilmiş bir temyiz dilekçesinin mevcut olmadığı anlaşıldığından, mağdur ...'nin temyiz talebinin bulunmadığı, adı geçenin sehven kararı temyiz edenler arasında gösterildiği, kararın yalnızca sanık ... tarafından temyiz edildiği kabul edilerek, sanık ...'in temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede:
Dosya kapsamına göre, sanık ...'in, daha önce aynı işyerinde çalışması nedeniyle tanıdığı ve hakkında asılsız dedikolar çıkardığını iddia ettiği mağdur ... ile 07.06.2014 günü saat 19.30 sularında bir market önünde karşılaştığı ve onunla aralarında çıkan kavganın ardından aracına binip sürücü koltuğuna oturan mağdur ...'nin yanında bir kadın olduğunu fark ederek, arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...'den, mağdur ... ile ön koltukta oturan diğer mağdur ...'in fotoğraflarını çekmesini istediği, temyiz dışı sanık ...'in de cep telefonunun çekim açısını, mağdurlar ... ve ... doğru odaklayarak, her iki mağdurun araç içerisinde yan yana görüntülendikleri tek kare fotoğraflarını, rızalarına aykırı şekilde çektiği olayda;
Sanık ...'in, temyiz dışı sanık ...'den, mağdurlar arasındaki ilişkinin varlığını gösteren fotoğraf çekmesini istemek suretiyle temyiz dışı sanık ...'i mağdurların özel görüntüsünü hukuka aykırı olarak kaydetmeye azmettirmesi biçiminde sübut bulan eyleminin, TCK'nın 38/1. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna, aynı suçun iki mağdura karşı tek bir fiille işlenmesinden dolayı TCK'nın 43/2. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 43/1. madde ve fıkrasındaki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş; Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta, zincirleme suç koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.