Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 6.036,00 TL maddi, 10.000,00 TLmanevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "5271 sayılı cmk 141. maddesine göre tazminat istemi", "24/12/2014" olan dava tarihi yerine "28/01/2015" ibarelerine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, olarak kabul edilmiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Geliri ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin kazanç kaybı konusunda dosyaya celp edilen maaş bordrosuna göre davacının "5.271,75" TL maddi zararının olduğu tespit edilse de maddi tazminat istemine yönelik istemin, taleple bağlılık esasları dahilinde kabulü ile "5.000,00" TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, davacı vekili tarafından, 03/07/2015 olan hüküm tarihinden sonra 07/07/2015 tarihinde, 01/07/2015 tarihli, artırım dilekçesi gönderildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 177/1. maddesine göre ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği, dolayısı ile usule aykırı ıslah isteminde bulunulduğu ve HMK 26. maddesinde düzenlenen ''taleple bağlılık'' kuralı gereğince davacı lehine talep edilen miktarı geçmeyecek şekilde tazminat ödenmesine karar verilmesi gerekeceği dikkate alınmadan ayrıca davacının ceza infaz kurumunda tutuklu bulunduğu süre içerisinde yapmış olduğu harcamalarının maddi zarar kapsamında davacıya ödenmesini içeren hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak, bu miktarın üzerinde olacak şekilde "6.036,00" TL olarak davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden maddi tazminat miktarının "5.000,00" TL’ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.