Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’ 223/2-b maddesi gereğince beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilirken dayanak kanun maddesinin CMK'nın 223/2-c maddesi yerine aynı kanunun 223/2-b maddesi olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinin hükümden çıkartılarak yerine ‘’Her ne kadar sanığın taksirle yaralamaya sebebiyet verme suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de, toplanan delillere göre sanığın olayın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığından, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince atılı suçtan BERAATİNE,’’ ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.