Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeni ile tazminat
Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 545,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeni ile tazminat" yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat", "suç, suç tarihi/saati, suç yeri" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, "28/05/2015" olan dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.
Davalı taraf açısından 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddeleri gereğince hüküm kesin nitelikte ise de, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinin, katılma yoluyla temyiz istemi olduğu, bu kapsamda hükmün davalı Hazine yönünden de temyizi kabil hale geldiği belirlenerek;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Tazminat talebinin dayanağı olan davacı hakkında verilen Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/03/2015 tarih ve 2013/34198 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kesinleşip kesinleşmediğinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Tazminat davasının dayanağı olan davacı ile ilgili yakalama, gözaltına almaya ilişkin tüm müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri de dosya içine alınarak, davacının yakalama, gözaltına alma tarihlerinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
3- Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre;
Davacının hakkında yürütülen Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/34198 soruşturma sayılı dosyasında kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı ile birlikte davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmediğinin anlaşılması ve ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı'nın verildiği 24/03/2015 tarihinden öncesine ait 19/03/2015 tarihli serbest meslek makbuzunun fotokopisinin dosyaya ibraz edilmesi karşısında, öncelikle böyle bir serbest meslek makbuzunun bulunup bulunmadığının araştırılması ile böyle bir makbuzun bulunması halinde Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde aslının dosya arasına alınması ve bu makbuz üzerinde yazılı toplam 8.260,00 TL’nin, ek kovuşturmaya yer olmadığı kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirtilen maktu vekalet ücreti çıkartıldıktan sonra kalan kısmın maddi tazminata dahil edilmesi gerekirken davacı vekili tarafından dosyaya fotokopisi sunulan serbest meslek makbuzunun gerçekliği ile ilgili herhangi bir araştırma yapmadan maddi tazminat hesabına dahil edilmemesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.