Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde, sanıklardan ...'nun şirket müdürü olduğu, sanık ...'un ise teknik destek sağladığı limited şirketinde işçi olarak çalışan 17 yaşındaki katılanın pres makinesi tezgahında çalışırken sol elinin 2. ve 3. parmağının kalıp arasında kalarak orta kısımlarının kopması sonucu kemik kırığı hayati fonksiyonlarını 3. derecede etkileyecek şekilde yaralandığı, olay tarihinde Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliği yürürlükte olmayıp İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre olayın meydana geldiği işyerinin tehlikeli sınıfta yer aldığı, Çocuk ve Genç İşçilerin Çalıştırılması Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmelikte genç işçilerin çalıştırılacağı iş kolları belirtilmiş olup, bu işler arasında presleme işlerinin bulunmadığı, bu mevzuat hükümleri kapsamında, tehlikeli işlerde 18 yaşından küçük işçiyi çalıştırarak, iş sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik risk değerlendirmesi içeren iş organizasyonunu yapmayan, iş sağlığı ve iş güvenliğinin sağlanması için gerekli olan önlemleri ihmal eden, bu önlemlere uyulup uyulmadığını denetlemeyen, preslere gerekli koruyucuların yapılmasını sağlamayan ve daha güvenli olan yeni teknolojileri kullanmayan sanıkların eylemlerinde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edilmekle,
TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanan taksirle yaralama suçunun aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, katılanların hükümden sonra, temyiz aşamasında, feragate yetkili vekili ile birlikte verdikleri 08.01.2016 havale tarihli dilekçe ile sanıklara yönelik şikayetlerinden vazgeçmiş ise de katılan ...'ın nitelikli şekilde yaralanması nedeniyle atılı suç şikayete tabi olmadığından bu kabul doğrultusunda tebliğnamede düşme öneren görüşe itirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin ve sanık ...'un şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, teşdiden ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazının reddine, ancak;
1-Bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanıkların cezasından TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması,
2- Katılan ...'ın Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenmiş raporda sol el 3. parmağın distal intalfalangeal eklemden, 2. parmağın distal falanks orta kısımdan kopan katılanın yaralanmasının duyularından ve organlarından birinde işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olma hususunda ise olay tarihinden itibaren en az 12 ay sonra yeniden yaptırılacak son durumunu belirtir ortopedi ve fizik tedavi konsültasyonları ile birlikte muayenesi için gönderilmesi gerektiğinin bildirilmesine rağmen katılan hakkında kati rapor düzenlettirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, vekalet ücretinin sanıklar tarafından eşit şekilde ödenmesine karar verilmesi gerekirken, vekalet ücretinin müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 25/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.