Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 51. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü sanığın da içerisinde bulunduğu 30-40 kişilik bir grubun mahallede kavgaya tutuştuğu, sanığın buradaki şahıslardan birini emanete kayıtlı yasak niteliği bulunmayan bıçak ile kovaladığı sırada, katılan polis memuru ...'ın sanığın elindeki bıçağı gördüğü ve sanığı yakalayarak arkasından tuttuğu, elindeki bıçağı almaya çalışırken sanığın bıçağı vermemek için bıçağı salladığı ve katılanın sağ el orta parmağından btm ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın elindeki bıçak ile katılana zarar verebileceğini öngörmesine rağmen meydana gelebilecek neticeyi kabul ederek eylemine devam etmesi sebebiyle olası kastla hareket ettiğinin kabulü ile TCK'nın 86/1, 86/3-e, 21/2. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, yanlış nitelendirme ile sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.