Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın reddi
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Davacının, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/739 Esas – 2014/144 Karar sayılı ceza dava dosyasında, yargılama sırasında çıkarılan yakalama emri üzerine 01.01.2014 tarihinde saat 15.30 sıralarında yakalandığı, Cumhuriyet savcısının, yakalanan şahsın 02.01.2014 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında hazır bulundurulmak kaydıyla gözaltına alınmamasına dair talimatı üzerine serbest bırakıldığı, 02.01.2014 tarihinde ise mevcutlu olarak getirilerek Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/26 D.İş sayılı evrakı üzerinden savunması alınarak serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonucunda üzerine atılı mühür bozma suçundan davacının beraatine karar verildiği ve 5271 sayılı CMK'nın 141/1-e maddesinde ''Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen'' kişilerin tazminat isteyebileceklerinin belirtildiği dikkate alındığında, maddi ve manevi tazminat isteme koşullarının oluştuğu ve davacı lehine makul bir miktar tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, ''tazminata konu yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı CMK hükümleri doğrultusunda yapılan işlemlerin maddi ve manevi tazminata konu olamayacağı'' şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,
2- Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması ile ''DAVACI:....'' ibaresine yer verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.