Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: Davanın reddi
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkemenin 01.07.2015 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Maddi ve Manevi Tazminat'', ''18.11.2014'' olan dava tarihinin ise ''21.11.2014'' olarak yazılması ile ''DAVACI: K.H.'' ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları kabul edilmiş, 5271 sayılı CMK'nın "Tazminat isteyemeyecek kişiler" başlıklı 144. maddesinin 1-e bendinde; “Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar” hükmüne yer verildiği ve konuya ilişkin olarak Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.05.2015 tarih, 2013/531 Esas - 2015/157 sayılı kararında da, bir suç isnadıyla hakkında soruşturma yapılan kişi adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını beyan ederek şahsi kusuru ile gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olmuşsa artık bu kişinin tazminat talebinde bulunamayacağının kabul edilmesi gerektiğinin belirtildiği dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacı vekilinin davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.