Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-d, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm tarihinde 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında kapalı duruşma yapılmasına rağmen, CMK'nın 185. maddesine aykırı olarak açık duruşmaya son verildiği yazılmış ve suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin katılma hususunda beyanı alınmamış ise de bu hususun telafisi mümkün bulunmadığından tebliğnamedeki 4 ve 7 no'lu bozma görüşüne, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği yönünden müdafiinin bulunmadığı oturumda suça sürüklenen çocuğun ek savunması alınmış ise de suça sürüklenen çocuk önceki savunmalarını tekrar ettiği yönünde beyanda bulunduğundan tebliğnamedeki 3 no'lu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;
1- Meydana gelen kazada katılanın hayati fonksiyonlarını hafif 1. derece etkileyecek kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen temel cezadan TCK'nın 89/2-b-d maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılırken 225 gün yerine, 300 gün adli para cezasına hükmedilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
2- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ve yerleşik Yargıtay İçtihatları gözetilmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 150/2 ve 234/2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafii ücretinin hazine üzerinde bırakılması yerine suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,
3-Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, hapis cezasına çevrilerek hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilmesi suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “300 gün” ibaresi çıkarılarak “225 gün”, hükmün 3.bendinde yer alan “200 gün” ibaresi çıkarılarak “150 gün” 4. bendinde yer alan “166 gün x20 3320,00 TL” çıkarılarak “125 gün x 20 2500,00 TL yazılması, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 10. bendinden “müdafi gideri 310 TL ibaresi çıkarılarak ayrı bir bent olarak “suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafii ücreti olan 310 TL'nın hazine üzerinde bırakılması” yazılması, hükmün 5. bendinin “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına,” ibaresinin çıkarılarak yerine, “Suça sürüklenen çocuk tarafından adlî para cezasının kısmen veya tamamen ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.