Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b,e, 89/3-a, 50, 52, 52/4. maddeleri uyarınca
mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın asli kusurlu şekilde, dosyada mevcut trafik bilirkişisi raporuna göre yaklaştığı virajlı yola hızlı girmesi sebebiyle takla atarak; araçta yolcu olarak bulunan katılanın hayati tehlike geçirecek, vücüdunda 5. derece kemik kırığı oluşacak ve iyileşme olanağı bulunmayacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılıp, hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,
2- 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, TCK'nın 50/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası seçildikten sonra paraya çevrilemeyeceğine ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında mahkemece hapis cezası tercih edilmiş olmasına rağmen sonuç cezanın paraya çevrilerek, TCK'nın 50/2. maddesine muhalefet edilmesi,
3- Meydana gelen kaza neticesinde sanık hakkında TCK’nın 89/1. maddesi gereği temel ceza tayini yapılırken, uygulama maddesi olarak taksirle bir kişinin yaralanması suçunun yaptırımının belirlendiği TCK’nın 89/1. maddesinin gösterilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 89/2-3. fıkralarının da belirtilmesi;
4-22/05/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Konya Şubesinden alınan raporda meydana gelen kaza neticesinde katılanın kemik kırığı şeklindeki yaralanmasının iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olduğuna dair yapılan belirleme ve tespit karşısında temel cezanın artırılmasına ilişkin 2. hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nın 89/3-a. maddesi olarak gösterilmesi gerekirken hatalı şekilde TCK’nın 89/2-b, e, 3-a. maddesi olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy