Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Meydana gelen kazada katılanın kemik kırığına, sabit ize ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle, temel cezadan TCK'nın 89/2-b,d,e maddesi uyarınca artırım yapıldığı sırada, uygulama maddesinin TCK'nın 89/2-b, d, e maddesi yerine TCK'nın 89/2. maddesi olarak eksik gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (1) olarak numaralandırılan hükmün 2. bendinde yer alan "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/2. maddesi" ibaresinin "5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 89/2-b, d, e maddesi" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 23/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy