Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre taksirle yaralama suçunun zarar suçu, TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun ise tehlike suçu olması, her iki suçun birlikte işlendiği hallerde, sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu kriterinin esas alınması gerektiği buna göre; sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu hallerde, sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, kovuşturma şartı olan şikayetin olmaması ya da uzlaşmanın gerçekleşmemesi nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı hallerde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının kabul edilmesi karşısında; sanığın idaresindeki araçla iki yönlü yolda viraja hızlı ve geniş açıyla girmesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek aracın yol dışına çıktığı ve takla atarak ters vaziyette durduğu kaza neticesinde, araçta yolcu olarak bulunan mağdur ...’nün organ işlevinin yitilmesi niteliğinde, Batuhan ve Onur’un ise vücutlarında kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı ve mağdurların soruşturma aşamasından itibaren şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri olayda, sanığın olaydan 41 dakika sonra yapılan kan tahlili sonucuna göre 0,41 promil alkollü olduğu, geriye dönük hesaplandığında ise olay anında 0,51 promil alkollü olduğunun kabulü gerektiği, bu itibarla sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olduğu ve mağdurların sanıktan şikayetçi olmadığı nazara alınıp, sanık hakkında CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 179/3-2. maddeleri uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1-5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,
2-Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 16.200 TL adli para cezası yerine 16.100 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy