Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, müştekiler vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Müştekiler vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Müştekiler vekilinin, yokluğunda verilen ve 06/07/2015 tarihinde usulüne uygun olarak yanında daimi çalışanına tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 20/07/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
2- Sanık ve Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerekmesi karşısında, somut olayda mahkemece "sanığın şahsi ve sosyal durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık göz önüne alınarak" şeklindeki gerekçeler gösterilmek suretiyle sanık hakkında adli para cezasına çevrilme hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, teblignamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında adli para cezasına çevrilme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy