Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre sanığın geceleyin, iki şeritli, tek yönlü, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda idaresindeki araçla sol şeritte seyri sırasında, kontrolsüz bir şekilde sağ şeride geçmek isterken aracının sağ arka kısmını, sağ şeritte seyir halinde bulunan Cesur idaresindeki çekicinin sol ön tampon köşe kısmına çarpması, ardından çarpmanın ve yüksek hızın verdiği etkiyle direksiyon hakimiyetini kaybederek, savrulması ile sağda yol kenarında bulunan iki yayaya çarpması sonucunda bir kişinin ölümüne, bir kişinin yüzde sabit iz bırakacak ve hayat fonksiyonlarına 4. derecede etkili kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmasına tam ve asli kusurlu şekilde sebebiyet verdiği olayda, Sürücü Adayları ve Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair Yönetmeliğin 7/1-f maddesindeki “Bedenen ve ruhen sağlam, görme derecesi sürücü belgesi almaya elverişli olan işitme ve konuşma engellilere, ticari olmamak koşulu ile sadece otomobil kullanmak üzere H sınıfı sürücü belgesi verilebilir.” hükmü karşısında, H sınıfı sürücü belgesine sahip sanığın bu kapsamdaki araçları kullanabilme yeterliliğine sahip olduğu, dolayısıyla olayın meydana geliş şekli itibariyle sanığın özür durumunun oluşa etkisinin bulunmadığı gözetildiğinde mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki sanığın işitme, konuşma engelli olması ve makas attığı gerekçesiyle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin verilen cezada takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına, bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy