Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama, Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma, Suç üstlenme
Hüküm: Sanık ... hakkında-
a) Taksirle yaralama suçu yönünden; TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.
b) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden; Ceza verilmesine yer olmadığına
Sanık ... hakkında- TCK'nın 270/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanık ... ile suç üstlenme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
18 yaşından küçük mağdura baro tarafından görevlendirilen (CMK.md.234/2) zorunlu vekilin hükmü temyiz ettiği görülmekle; mağdur küçüğün 5271 sayılı CMK'nın 260.maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur küçüğün CMK'nın 237/2.maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;
A- Sanık ...'in suç üstlenme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübutuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksit miktarının dörtten az olamayacağı dikkate alınmadan, sanığa verilen adli para cezasının iki taksitte ödenmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; mahkemenin takdirini en az taksit miktarı yönünde kullandığı gözetilerek, (A) olarak sınıflandırılan hüküm fıkrasının 3. bendindeki "2 eşit taksitle" ibaresinin çıkartılarak yerine "4 eşit taksitle" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B- Sanık ...’ün trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
361 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki araçla yaralamalı trafik kazasına neden olması eyleminde, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu; ancak, TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise dört kişinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokmak suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden, C olarak sınıflandırılan hüküm fıkrasında yer alan "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin "hüküm verilmesine yer olmadığına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
C- Sanık ...'ün taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme yapıldığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
24.01.2013 günü saat 06:00 sıralarında mağdur sürücü ...'ın idaresindeki kamyonet ile yerleşim yeri içinde, 7 metre genişliğinde, çift yönlü, aydınlatması olan, düz, eğimsiz, ıslak zeminli, asfalt kaplama yolda Fethiye istikametinden D350 karayolunu takiben Antalya istikametine seyri esnasında, Saklıkent 4 yönlü kavşağından geçiş yaptığı esnada, kendi gidiş istikametine göre yolun sol kısmı Seydikemer İlçesi istikametinden çıkışla karşı istikamet olan Saklıkent istikametine geçiş yapmak isteyen 361 promil ( 0.361 mg/litre) alkollü sanık sürücü ... idaresindeki otomobilin sağ yan kısmına, kamyonetinin ön kısmı ile çarpması, akabinde sanığa ait aracın savrularak beton direğe, devamında da Saklıkent istikametinden karayoluna çıkış yapan sürücü Mehmet Keleş idaresindeki minibüsün sol arka tampon kısmına çarparak durması ile neticelenen ve ... ile araçta bulunan İlknur Zor, ..., 2 yaşındaki müşterek çocukları ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda, mağdur ...'un 29.05.2014 tarihli celsede, kendi adına ve oğlu adına sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, ancak baba ...'un karakolda alınan beyanında sanık hakkında şikayetçi olduğunu beyan ettiği, Türk Medeni Kanunu’nun 336. maddesi gereğince, küçük üzerindeki velayet hakkının, anne ve baba tarafından birlikte kullanılabileceği ve küçüğün babası ... ile zorunlu atanan vekilin sanıktan şikayetçi olması, ayrıca bahse konu olayda bu kişiler dışında ..., ... ve ...'ın da yaralandığı gözetilerek, sanığın eyleminin TCK'nın 89/4. maddesi kapsamında kaldığı, dolayısıyla taksirle birden fazla kişinin yaralannmasından sorumlu olacağı dikkate alınmadan, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
TCK'nın 89/1. maddesinde yaptırım olarak hapis veya adli para cezası seçimlik olarak öngörülmesine karşın yasal zorunluluk bulunmadığı halde ve gerekçesi de gösterilmeksizin hapis cezasının tercih edilmesi, ayrıca mahkemece hapis cezasının seçilmesi halinde TCK'nın 50/2. maddesine göre bu cezanın adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.