Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: CMK 231/11 maddesi gereğince açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, 09.08.2012 tarihinde işlediği sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Uzunköprü (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 29.03.2013 tarihli, 2012/604 esas, 2013/204 sayılı kararının itiraz edilmeden 13.05.2013 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli, 2014/268 esas, 2015/31 sayılı kararı ile 01.07.2013 tarihinde işlediği sabit görülen kasten yaralama suçundan dolayı TCK'nın 86/2-3-a, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kesin niteliğinde mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, 29.03.2013 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararını kapsayan dosya incelendi.
1-Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama sırasında, sanığın kimlik tespiti yapılmadan ihbara konu belgeler okunmadan ve 5271 sayılı CMK'nın 147. maddesinde düzenlenen hakları hatırlatılmadan, savunma hakkı kısıtlanarak mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının, karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ise 1412 sayılı Kanunun 308/7 ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g bendi uyarınca hukuka kesin aykırılık halini oluşturacaktır. Ayrıca Ceza Muhakemesi Kanununun 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması, Ceza Kanununda öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve ayrıca cezaya mahkumiyet yerine veya yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine ya da ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususa ilişkin istemlerin kabul veya reddine dair dayanakların gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçede hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve yasal olması gerekmektedir. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmakta olup, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz kararla hükmün kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 12/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.