Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, TCK'nın 62, 63, 51, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda Ağlasun Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2006 tarihli 2005/83 Esas, 2006/155 Karar sayılı ilamı ile, 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümle, TCK'nın 62, 63, 51/1-3, maddeleri gereğince sanığın mahkumiyetine hükmedildiği, anılan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09/12/2010 tarihli kararıyla, sanığın hukuki durumunun 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK 231. maddesi gereğince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 12/05/2011 tarihli karar ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 28/06/2011 tarihinde kesinleştiği ve belirtilen tarih itibariyle beş yıllık denetim süresi başladığından, 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu, daha sonra sanığın, 05/07/2013 tarihinde hükümlünün kaçması suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Isparta 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/11/2013 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve hükmün 08/04/2016 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiğinden, anılan suçun işlendiği 05/07/2013 tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği anlaşılmakla;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 14/11/2006 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının durma süresi de gözetildiğinde, karar tarihinden önce dolduğu halde yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.