Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2-e, 89/3-c, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Konya.... Noterliği tarafından düzenlenmiş olan 05.09.2014 tarihli vekaletname içeriğine göre, feragate yetkili olan katılan vekilinin 18.02.2019 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetten vazgeçmesi karşısında, 26/11/2014 günlü oturumda verilen katılma kararının CMK'nın 243. maddesi uyarınca hükümsüz hale geldiği, bu itibarla katılan vekilinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin kalmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince, 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, vekaletnamesinde şikayetten vazgeçme yetkisi bulunan katılan vekilinin hükümden sonra temyiz aşamasında 18.02.2019 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, sanık ...'ın 02.03.2015 tarihli talimat duruşmasında alınan ifadesinde, şikayetten vazgeçme beyanını kabul etmiş olduğu anlaşılmakla, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkındaki davanın, katılanın şikayetten vazgeçmesi nedeniyle TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.