Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nin TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince neticeten 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa ait sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına ve "Katılanların kendisini vekille temsil ettirmiş olmaları nedeniyle 1500 TL vekalet ücretinin ayrı ayrı sanıktan tahsili ile katılanlara verilmesine, " dair İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2014 tarihli ve 2014/421 sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24/10/2017 gün ve 2016/3596 Esas, 2017/7881 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onama kararı verilmesini müteakip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, özetle; katılanlar ... ve ...'in aynı vekile tek bir vekaletname ile vekalet vermelerine rağmen ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması nedeniyle hükmün katılanlar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının çıkartılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesine dayalı olarak 24/10/2017 gün ve 2016/3596 Esas, 2017/7881 Karar sayılı kararına itiraz edilmekle, 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirildi:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının haklı nedenlere dayandığı anlaşılmakla, gereği düşünüldü:
1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
2- İnfazda oluşacak tereddütlerin giderilmesi amacıyla ve bir hükümle ilgili birden fazla karar bulunmasının karışıklığa yol açacağı da gözetilerek, Dairemizin 24/10/2017 gün ve 2016/3596 Esas, 2017/7881 kararının KALDIRILMASINA,
3-Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2014 tarihli ve 2013/430 Esas, 2014/421 sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine yeniden incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılanların kendilerini tek bir vekaletnameye dayalı olarak aynı vekille temsil ettirdikleri anlaşılmakla, sanık aleyhine tek bir vekalet ücreti yerine, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bölümündeki “ayrı ayrı” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.