Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: CMK.223/2-c maddesi gereğince beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
1-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık müdafinin temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmaması sebebiyle, temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;
2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Olay tarihinde gece saat 22.00 sıralarında sanık idaresindeki kamyonet ile bölünmüş tek yönlü,aydınlatma olan, eğimsiz, düz, orta refüjde yetmişbeş cm yüksekliğinde beton bariyerli yolda seyir halindeyken seyir yönüne göre yolun sağ tarafından sol tarafına geçmek için yola giren yayaya fren tedbirine rağmen çarpması sonucu yayanın hayati tehlike geçirecek, ağır 6 kemik kırığı meydana gelecek ve organ işlev kaybı ya da zaafı yönünden altı ay sonra değerlendirilmesi gerekecek şekilde yaralandığı, Adli Tıp Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanığa atfı kabil kusur bulunmadığının tespit ve kabul edildiği olayda;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.