Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2015/495 esas, 2018/627 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli ve 2018/1385 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişiklik yapılmasından önceki hâline göre de uzlaşma kapsamında olduğu, soruşturma evresinde şüpheli ve müştekiye usulüne uygun uzlaşma teklifi yapıldığı, müştekinin uzlaşma teklifini kabul etmediği gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçeleriyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14/01/2019 gün ve 94660652-105-34-17136-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve talep edilmekle;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın taksirle yaralama suçundan kusurlu olduğunun kabulü ile İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesince TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince neticeen 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231/5. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin itirazı üzerine İstanbul Anadolu 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli 2018/1385 değişik iş sayılı kararıyla "Sanığın eyleminin uzlaşma kapsamında bulunmasına rağmen uzlaştırma prosedürü işletilmeden HAGB kararı verildiği” gerekçeleriyle itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği, ancak taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişiklik yapılmasından önceki hâline göre de uzlaşma kapsamında olduğu, soruşturma evresinde şüpheli ve müştekiye usulüne uygun uzlaşma teklifi yapıldığı, müştekinin 20.07.2015 tarihinde alınan kolluk ifadesinde uzlaşmak istemediğini belirttiği, aynı tarihli uzlaşma teklif formunda da uzlaşmayı kabul etmediği gözetilmeksizin itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden;
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2015/495 esas, 2018/627 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli ve 2018/1385 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesince yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy