Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Her iki sanık hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, Trabzon Büyükşehir Belediyesince otopark ve spor kompleksi yapım işinin sanık ...’un yetkilisi olduğu Gümüştaş İnşaat A.Ş’ye verildiği, suç tarihinde beton dökme işi sırasında sanık ...’in operatörlüğünü yaptığı beton pompasının ayaklarının bastığı beton zeminin patlaması sonucu pompanın tek ayağının patlayan kısma düştüğü, bu şekilde dengesi bozulan pompanın bom denilen bölümünün aynı şirkette işçi olarak çalışan İrfan’a çarpması sonucu işçinin hayati tehlike geçirecek, hayati fonksiyonlarına etkisi 2. derece kırık olacak şekilde yaralandığı, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı olayda; kazada yaralanan mağdur ...’ün 28.09.2014 tarihli ifadesinde kimseden şikayetçi olmadığını beyan etmesinin ardından 01.10.2014 tarihinde yeniden kolluğa müracaat ederek şikayetçi olduğuna dair beyanına istinaden iddianame tanzimi üzerine açılan davada mahkemece sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olamayacağından haklarında usulünce yapılmış şikayet bulunmayan sanıklar hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmakla; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanıklar hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; 09/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.