Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Hakaret, şantaj, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında hakaret suçundan dolayı 15.09.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 3000 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
B) Şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hükmünün incelenmesinde;
Sanık ...’ın, whatsapp isimli uygulama üzerinden çektiği; “...'a gelmeni istiyorum. Uçak biletin ve konaklaman benden, 2 gün kalacaksın, ailene üniversite gezisi dersin, eğer söylediklerimi yapmazsan, yüzünün göründüğü fotoğraflar sırada, önce akrabaların sonra okul ve staj arkadaşların öğrenir, sonra seninle çok güzel 2 gün yaşadıktan sonra serbestsin, son defa görüşmek istiyorum, karar senin, seçimini yap, başka seçeneğin yok. Benim kurallarım geçerli, pazarlık yapmıyoruz, ya namusun ya dediklerim. Saat 6'da vaktin doluyor. Beni hiçbir şey bundan vazgeçiremez, ya namusunu kurtar ya da rezil ol. Çare bul ...'a gel ya da orada çürü, babana ne zaman yolliyim fotoları, eve mektup olarak mı istersin yoksa başka bir şekilde mi, savcıya ne diyeceksiniz bu arada çok komik. Uçak biletini alıp geliyorsun. Son 15 dakika, benimle evleneceksin, benim olacaksın, benden kaçamazsın, bundan kurtuluşun yok, mahkumsun. Yarın sürpriz yapayım mı” biçimindeki mesajlarla, aralarındaki arkadaşlık ilişkisini sona erdiren mağdur ...’ya, yanına gelmesi ve iki gün kendisiyle birlikte olması teklifini kabul etmediği takdirde, beraber oldukları dönemde gönderdiği cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak fotoğraflarını yakınlarına ve tanıdıklarına ifşa edeceği tehdidiyle şantajda bulunması eyleminin sübut bulduğuna ve temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesine dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş; T.C. Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve sanık müdafiinin sübuta yeter delil bulunmadığına, istinabe mahkemesinde talep üzerine baro tarafından müdafii atanmasına rağmen asıl mahkemede ayrıca müdafii görevlendirilmesi yapılmaksızın yokluklarında karar verilmesinden dolayı savunma haklarının kısıtlandığına, lehe olan kanun maddelerinin tatbik edilmemesinin isabetsiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
C) Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hükmünün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık ... tarafından, mağdur ...’nın çıplak fotoğraflarının, “fotolog.com ve tumblr.com” isimli internet sitelerinde yayımlandığı iddiasına konu olayda;
Sanığa yüklenen TCK'nın 134/2. maddesindeki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanun'un 139/1. maddesi gereğince şikayete tabi olduğu, şikayetten vazgeçmeye yetkili mağdur vekilinin karar tarihinden sonra hüküm mahkemesine sunduğu 05.12.2017 hâkim havale tarihli ve ekine vekaletnamesini eklediği dilekçesinde sanığa yönelik şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettiği, mağdurun vekili aracılığıyla şikayetinden vazgeçtiğine dair ibarelerin yazılı olduğu ... Cumhuriyet Başsavcılığına ait 05.08.2019 tarihli tebliğname sanık müdafine tebliğ edilmiş olup, vazgeçmeden haberdar olunduğu halde vazgeçmeye açıkça karşı çıkılmadığı, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. maddesi kapsamında derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla, kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 134/2, 139/1, 73/4, 73/6 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 14.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.