Mahkemesi:Ceza Dairesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: 1-Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi,
2-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 18.07.2018 tarihli, 2018/2540-2051 sayılı ''istinaf başvurusunun esastan reddine'' ilişkin karar; ile, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2018 tarih ve 2018/29 Esas 2018/178 Karar sayılı kararı ile tayin edilen hükme yönelik istinaf talebinin kabulüyle yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin 05.09.2018 tarihli ve 2018/2546-2018/2066 sayılı karar, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.05.2018 tarih ve 2018/29 Esas-2018/178 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık müdafi, bu hüküm ile birlikte sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik katılanlar vekili tarafından istinaf isteminde bulunulması akabinde, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 2018/2540 Esas-2018/2051 Karar sayılı ve 18.07.2018 tarihli hüküm ile sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında davanın yeniden görülmesine karar verilmiş, bu karar taraflara tebliğ edilmeyerek sanık ... yönünden dosya tefrik edilerek aynı Dairenin 2018/2546 sayılı esasına kaydedilmiş, 18.07.2018 tarihinde 2018/2546 sayılı esas üzerinden davanın yeniden görülmesine karar verilerek yargılamaya başlanmış, yapılan yargılama sonunda Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 2018/2546 Esas-2018/2066 Karar sayılı ve 05.09.2018 tarihli hükmü ile sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmiş, verilen bu hüküm katılanlar vekiline tebliğ edilerek katılanlar vekili tarafından 27.09.2018 tarihli temyiz dilekçesi ile her iki sanık yönünden temyiz isteminde bulunulmuş, sanık ... hakkında Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.07.2018 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hüküm temyize tabi kararlardan olmasına rağmen katılanlar vekiline tebliğ edilmemiş, katılanlar vekili tarafından sanık ... hakkında verilen 05.09.2018 tarihli hüküm sonrası her iki sanık hakkında kurulan hükümler yönünden temyiz isteminde bulunulmuş olup, sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden katılanlar vekilinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Olay günü sanık ...'ın, meskun mahal dışı, hız sınırının 80 km olduğu, tehlikeli virajlı, eğimli, 7 mt genişliği olan ve sollama yasağı düz çizgi bulunan Devlet yolunda sevk ve idaresindeki ticari ve kırma taş kum yüklü kamyon ile seyri sırasında, viraja girerken aracının hakimiyetini kaybetmesi sonucu, kendi şeridinden başlayıp sağdan sola yönelen ve çarpma noktasına kadar devam eden 33.7 metre fren izi ile karşı yönden gelen ölen ... idaresindeki otomobilin şeridine girerek otomobile çarpıp, kamyonun kupa tabir edilen baş kısmının otomobili altına alıp sıkıştırdığı ve 20 metre sürükleyerek bariyerleri yıkıp üzerine devrilmesi şeklinde meydana gelen ve 4 kişinin ölümü ile birlikte 1 kişinin de nitelikli şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; dosya içeriğine göre sanık ...'a ait nakliye şirketinde olay günü işe başlayan sanık ...'ın suç tarihinde kamyon kullanması için gerekli olan C sınıfı sürücü belgesi bulunmamakta ve sadece B sınıfı sürücü belgesi bulunmakta ise de, yaklaşık 35 yıldır kamyon kullanmak suretiyle şoförlük yapan sanık ...'ın kamyon kullanmayı bilmediğine ya da bu konuda yetersiz olduğuna dair dosya içerisinde herhangi bir tespit bulunmadığı, sanık ...'ın beyanlarında; kendisine ait iş yerinde olay günü kamyon şoförü olarak işe başlayan sanık ...'ın 20 yıldan fazla süredir kamyon şoförlüğü yaptığını bildiğini, bu sebeple de C sınıfı sürücü belgesi yerine B sınıfı sürücü belgesi bulunduğundan haberdar olmadığını beyan etmesi, sanık ...'ın kamyon sürme konusunda yeterli bilgi ve tecrübesinin bulunduğunun anlaşılması, sanık ...'ın sanık ...'ın kamyon sürmek için gereken C sınıfı sürücü belgesi bulunup bulunmadığını kontrol etmemesi ile ölümle sonuçlanan kaza arasında doğrudan nedensellik ilişkisinin kurulabilmesinin mümkün olmaması sebepleri ile, meydana gelen kazada sanık ...'ın asli kusurlu olduğu, sanık ...'ın ise kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin sanık ... hakkındaki 18.07.2018 tarihli, 2018/2540-2051 sayılı ''istinaf başvurusunun esastan reddine'' ilişkin kararına; sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden kurulan 05.09.2018 tarihli ve 2018/2546-2018/2066 sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Artvin Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.