Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 63, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmünün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2009 tarihli ve 2009/149 esas, 2009/170 karar sayılı kararının 11.12.2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 07.08.2011 tarihinde TCK'nın 106/1-1, 29, 62, 51. maddesinde tanımlanan tehdit suçunu işlediği ve Saruhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 28.04.2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına karar verilmesine dair hükmün, sanık müdafi, tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.06.2017 tarihli ilamı ile ''02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve ihbara konu edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması sebebiyle, ihbara konu kesinleşmiş ilam ile ilgili uzlaştırma hükümleri kapsamında uyarlama yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorulması'' gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesi akabinde yapılan araştırmada, ilgili Mahkemenin, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi sebebiyle erteli 3 ay 22 gün hapis cezasının aynen infazına karar verildiğinin ve uyarlama yargılaması yapılmadığının belirtilmesi üzerine Mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2017/512 Esas, 2018/760 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği ve yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekmekle birlikte; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 gün ve 2018/245-402 sayılı ilamında; ''Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ilişkin ilk hükmün sanık ve sanık lehine olarak Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, 1 ay 16 gün hapis cezası olarak açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı uyarınca ilk hükümdeki gibi hapis cezasının ertelenmesi gerektiği gözetilmeyerek, sonuçları itibarıyla TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesine göre daha lehe hükümler içeren CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünden, deneme süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlediği için faydalanma fırsatını kaçıran sanığın, daha ağır sonuçları olan erteleme hükmünden de mahrum edilmesinde isabet bulunmamaktadır.'' şeklindeki kararı karşısında; sanık hakkında 18.09.2007 gün ve 2006/132 esas, 2007/289 karar sayılı ilam ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 51/1 maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin hükmün sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2009/8256 esas, 2009/7839 karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi bakımından hükmün bozulduğu, bu nedenle CMUK'un 326/son maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine ilişkin hükmün sanık lehine kazanılmış hak doğurduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki buna ilişkin eleştiriye iştirak edilmemiştir.
CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, açıklanan hükümde TCK'nın 53/6. maddesi hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy