Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar: Taksirle yaralama, hakaret, kasten yaralama
Hüküm: 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddelerigereğince mahkumiyet
2-Sanık ... hakkında CMK'nın 223/2-e gereğince beraat(hakaretsuçu bakımından)TCK’nın 86/2, 29, 62/1, 52/2-4. maddeleri verilenmahkumiyet hükmünün CMK’nın 231/5. maddesince açıklanmasınıngeri bırakılması (kasten yaralama suçu bakımından)
Taksirle yaralama suçundan sanık ...’un mahkumiyetine, sanık ...’in hakaret suçu bakımından beraatine, kasten yaralama suçu bakımından verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler katılan-sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
(I)Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, sanığın ...’in katılan-sanık ...’a hakaret içerikli sözler sarf ettiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan-sanık ...’un sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
(II)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik karar temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, mahkemece verilen kararın temyize değil, itiraza tabi olduğu nazara alınarak, katılan-sanık ...’un 10/07/2015 havale tarihli temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde olduğu değerlendirilerek CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca dosyanın merciine gönderilmesi gerektiği, bu aşamada dairemizce incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosyanın isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;
(III)Katılan-sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1-2-3. fıkralarında düzenlenen ''taksirle yaralama'' suçuna ilişkin olduğu, taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verilmesi halinde gerçekleşecek olan taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''...kovuşturma evresine geçilmiş...'' ibaresinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş olup, katılan-sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.