Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Taksirle yaralama suçundan sanık ... 'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 4.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2019 tarihli ve 2018/368 esas, 2018/386 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2019 tarihli ve 2019/770 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesine yer alan "Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında, dosya kapsamına göre, sanık vekili Avukat Gözde Demirci'nin süresi içerisinde 03/05/2019 tarihinde itirazda bulunduğu, 06/05/2019 havale tarihli dilekçe ile katılan vekili Avukat ...'un şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi sebebiyle sanığa yüklenen taksirle yaralama suçu yönünden kovuşturma şartının ortadan kalktığı dikkate alınarak, itirazın bu yönden kabulü gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30/10/2019 gün ve 94660652-105-06-16166-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2019 tarih ve 2019/105842 sayılı ihbarnamesiyle mevcut evrak tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında TCK’nın 89/1-2-b, 62, 52/2. maddeleri gereğince verilen 4.500 TL adli para cezasının 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2015 tarihli 2018/368 esas, 2019/386 karar sayılı kararına katılan vekili ve sanık müdafiince 03.05.2019 tarihinde itiraz edildiği, itirazın ardından katılan vekilinin 06.05.2019 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirdiği ancak buna rağmen itiraz merciince itirazın reddine karar verildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesine yer alan "Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz." şeklindeki düzenleme ışığında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2019 tarihli ve 2019/770 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.