Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın reddine
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davacının tutuklandığı tarih dikkate alındığında 5320 sayılı Kanunun 6/1. maddesine göre, tazminat talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141. - 144. maddeleri hükümlerine göre incelenip karara bağlanması gerektiği ve 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda tazminat talebinin dayanağı olan Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/4 Esas – 2013/333 Karar sayılı beraat hükmünün 11/07/2014 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 24/12/2015 tarihinde açıldığı dikkate alındığında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde sabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, gerekçeli karar başlığında, ''Dava'' yerine ''Suç'', ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türü yerine ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'', ''Dava tarihi: 24/12/2015'' yerine ''Suç tarihi/saati: 10/02/2016'' yazılması ile ''Suç yeri: Diyarbakır'' ve ''Davacı: K.H.'' ibarelerine yer verilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının yerinde görülmeyen sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat talebinin dayanağı olan beraat hükmünün kesinleşme tarihinin hatalı belirtilmesi suretiyle duraksamaya neden olunması,
Kanuna aykırı olup, davacının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 numaralı bendinin içeriği hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda davacının tazminat talebinin dayanağı olan beraat hükmünün 11/07/2014 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 24/12/2015 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, süresinde açılmayan DAVANIN REDDİNE,'' cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 07/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.