Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Dava Tarihi : 11/03/2014
Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 944,84 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat talebinin dayanağı olan Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/119 Esas – 2011/5 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 27/03/2008 - 26/05/2008 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün temyiz incelemesinden geçerek 23/12/2013 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı ve dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, hükmolunan tazminat miktarlarının az olduğuna ve sair nedenlere ilişkin tüm, davalı vekilinin, kanunda öngörülen tazminat koşullarının gerçekleşmediğine, davacının manevi tazminat isteminin yersiz olduğuna, hükmolunan manevi tazminat miktarının fazla olduğuna, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, davalı lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ve yerinde görülmeyen sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tutuklandığı tarihte ve tutukluluk süresince polis memuru olarak görev yapan davacının, maaşında yapılan kesintilerin ödenmesi hususunda idari mercilere başvurması gerektiği dikkate alınarak, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.