Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davacıların tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.5000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 29.03.2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacılara verilmesine
Davacıların tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkin tüm, davacılar vekilinin hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Gerekçeli kararda davacılar lehinde ayrı ayrı manevi tazminata hükmedildiğinin anlaşılması karşısında hüküm fıkrasında hükmedilen tazminatın davacıya verilmesi denilmesi sebebiyle infaz aşamasında karışıklığa neden olunması,
Kanuna aykırı olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “davacıya ödenmesine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “davacılara ayrı ayrı ödenmesine” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.