Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Katılanlar: 1-..., 2-..., 3-...
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet (her üç sanık hk)
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii, katılanlar vekili, sanıklar Cahit ve Hamit müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklardan Hamit'in yetkilisi olduğu ...'a ait, bir diğer sanık ...'in de operatörlüğünü yaptığı beton mikser pompasının yüksek gerilim hattından geçirilerek kullanılması suretiyle, sanıklardan Fatih'in sahibi ve yetkilisi olduğu Kaan Yasir inşaat şirketine ait şantiye alanının temeline beton dökülmesi esnasında betonun temel kalıplar dışına dökülmesini engellemek amacıyla beton pompasının ucunu tutan inşaat şirketinin çalışanı ...'ın yüksek gerilim hattından gelen elektrik akımına kapılması sonucu sanık ...'in tali kusurlu, diğer sanıklar Cahit ve Fatih'in asli kusurlu şekilde bir kişinin ölümüne sebebiyet verdikleri olayda,
(I) Sanık ... müdafiisinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hukuki bir nedene dayanmayan ve katılanlar vekilinin ceza miktarıyla bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 51. maddesinin sanık ... hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın geçmişi, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği halde sanık ... hakkında “adli para cezası ertelenmediğinden” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanık ... hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;
Kanuna aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
(II) Sanıklar Cahit müdafiisi ve Fatih müdafiisinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin hukuki bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiisinin ceza miktarına ve bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına, katılanlar vekilinin ise ceza miktarıyla bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar Cahit ve Fatih hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının 6. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanıkların sosyal ve ekonomik durumları değerlendirilerek, sanıklara verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 50/4. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanıklara verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.