Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: Davacının maddi tazminat talebinin reddi, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davalı vekilinin temyiz talebinin, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra yapılmış olması nedeniyle hükmü katılma yoluyla temyiz ettiğinin belirlenerek yapılan incelemede;
Karar tarihinde yürürlükte bulunan düzenleme dikkate alındığında, davacı lehine hükmolunan vekalet ücreti miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Tazminat talebinin dayanağı olan Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/1921 Soruşturma – 2015/1266 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütü üyeliği suçundan 21.07.2015 tarihinde 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 26.01.2016 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Davacının 100 TL maddi tazminatın gözaltına alınma tarihinden, 5.000 TL manevi tazminatın kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece maddi tazminat talebinin reddine, 500 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin, bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Maddi tazminatın, davacının gözaltında kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’32,27’’ TL olarak tayin edilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi,
2- Dava dilekçesinde hükmedilecek manevi tazminat miktarına kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesinin talep edilmesine rağmen, hükmedilen tazminat miktarına gözaltına alınma tarihinden yasal faiz işletilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “Davacının maddi tazminat konusundaki davasının REDDİNE, ” ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine “Davacının maddi tazminat konusundaki davasının kısmen KABULÜ ile 32,27 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 21/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE, ” ibaresinin eklenmesi, (2) numaralı bendinde yer alan “gözaltı tarihi olan 21/07/2015” ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine “kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihi olan 14.12.2015” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.