Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar: Hakaret, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal
Hükümler: 1- Sanıklar hakkında hakaret suçundan dolayı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
2- Sanıklar hakkında şantaj suçundan dolayı TCK'nın 37. maddesi atfıyla aynı Kanunun 107/2. maddesi yollamasıyla 107/1, 43/2. maddesi atfıyla aynı Kanunun 43/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğincemahkumiyet
3- Sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 37. maddesi atfıyla aynı Kanunun 134/2,53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hakaret suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 12.12.2018 tarihli tevdi kararı uyarınca; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ...'in temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğnamenin düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede:
A) Hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin subüta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
B) Şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000,00 TL'ye kadar (2.000,00 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, sanık ...'in adli sicil kaydına göre, Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2009 tarihli, 2008/210 esas, 2009/455 karar sayılı mühür bozma suçundan dolayı TCK'nın 203/1, 62/1, 52/4. maddeleri gereğince doğrudan hükmedilen 3000 TL adli para cezası mahkumiyetini içerir 30.03.2010 tarihinde kesinleşip, 14.10.2011 tarihinde infaz edilen ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in ve sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Şantaj suçunu oluşturduğu kabul edilen sözlerin içeriği, bu sözlerin söylendiği yer, mekan ve zaman bakımından gerek mağdurların gerek mağdur ...'in babası olan tanık Bekir ile mağdur ...'in komşusu olan tanık Esvet'in beyanları arasında çelişki olması ve diğer tanıkların şantaj iddiası ile ilgili görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması karşısında, sanıkların üzerilerine atılı şantaj suçunu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında şantaj suçundan dolayı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2- TCK'nın 134. maddesinin 2. fıkrasında, kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya seslerinin ifşası halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken, suç tarihinden sonra, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişiklikle, temel ceza miktarının iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, TCK'nın 7/2. maddesi gereğince, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanıkların lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükümlerin gerekçesine yansıtılması suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklara asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edildiği ifade edilip, sanıkların TCK'nın 134. maddesinin 2. fıkrası gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,
3- Sanık ...'in, mağdur ...'e ait özel görüntüleri ifşa etme eylemini, mağdurun resmi nikahlı eşi ile gayrimeşru ilişki yaşaması şeklindeki aile birliğine yönelen haksız saldırıdan dolayı haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hükmedilen cezada TCK'nın 29. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, CMK'nın 324. maddesine aykırı şekilde, katılanlar lehine takdir edilen vekalet ücretinin sanıklardan nasıl tahsil edileceğinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ...'in ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.