Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile
TCK'nın 179/3-2, 21/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2, 21/2, 62. maddeleri gereğince 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Yalova (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.01.2012 tarihli ve 2011/776 esas, 2012/1 karar sayılı kararının 02.02.2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 05.06.2015 tarihinde TCK'nın 141. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu işlediği ve Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 02.09.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2016/235 Esas, 2016/411 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 18.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken sürücü... 'nın aracına sol taraftan çarptığı ve olay yerinden kaçtığı için alkol muayenesi yapılamayan sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.