Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama, Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm: TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 58/6-7, 179/3-2, 62/1, 53/1-2, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık, sanık müdafii, sanık vasisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suçtan doğrudan zarar gören mağdur ... hakkında katılma kararı verilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık, sanık müdafii, sanık vasisi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü, kazadan yaklaşık 2 saat sonra yapılan alkol ölçümüne göre 188 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki araçla katılan ...'ın sevk ve idaresindeki araca arkadan çarparak zincirleme trafik kazasına neden olduğu ve iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandığı somut olayda; olay sebebiyle yaralanan müşteki ... ile mağdur ...'ın da sanık hakkındaki şikayetlerinin devam ettiği anlaşılmakla, eylemin TCK'nın 89/4 maddesine dönüşmesi nedeniyle, sanığa, iddianamede eyleminin tarif edildiği de nazara alınıp, CMK'nın 226. maddesi uyarınca TCK'nın 89/4. madde ve fıkrasının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındıktan sonra, sanık hakkında TCK'nın 89/4. madde ve fıkrasındaki taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında yazılı şekilde TCK'nın 89/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının olayda birlikte oluştuğu ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın eyleminin, zarar suçu niteliğinde olduğu da değerlendirilerek, sanığın taksirle yaralama suçundan TCK’nın 89/4, 22/3. maddeleri gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir iken, yazılı şekilde sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
1-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen hükümde tekerrür uygulaması yapılırken, tekerrüre esas alınan ilamın kasıtlı suça ilişkin olduğu, TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suça ilişkin mahkumiyetin, taksirli suç açısından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden de tekerrür uygulamasında esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasına rağmen, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
2-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 - 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması;
Kanuna aykırı olup, sanık, sanık müdafii, sanık vasisi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.