Mahkemesi :Asliye Ceza
Suç: Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri hukuka aykırı olarak ifşa etme
Hüküm: TCK'nın 133/3-1, 62/1, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri hukuka aykırı olarak ifşa etme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-İncelenen dosyada; sanık ...'in, komşuları olan katılan ... ve tanık Hatice ile yüz yüze yaptıkları aleni olmayan söyleşiyi, katılan ... tarafından kendisine karşı işlenmekte olan ve ani gelişen bir suç bulunmadığı halde, önceden hazırlıklı ve planlı şekilde, diğer iki konuşanın bilgisi ve rızası dışında kaydettiği ve katılanın kocasını aldattığına dair özel yaşam alanına ilişkin açıklamalarını da içeren bu ses kaydını, katılanla aralarında husumet bulunduğu dönemde katılanın kocasına vererek ifşa ettiği olayda,
Sanık hakkında katıldığı aleni olmayan bir söyleşiyi ses alma cihazı ile kaydetme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kesinleştiği, temyizin kapsamının; kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri hukuka aykırı olarak ifşa etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
Dairemizin değişen görüşüne göre;
TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasında, kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri hukuka aykırı olarak ifşa eden kişinin cezalandırılacağının düzenlenmiş olması ve sanığın tarafı olduğu söyleşinin kaydedilmesi suretiyle elde ettiği verileri ifşa etmesi karşısında, anılan suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın sübut bulan eyleminden dolayı TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında tanımlanan görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülüp, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de:
a) Dairemizin 28.06.2017 tarihli bozma ilamında; “...a) Temel ceza belirlenirken, TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle aynı Kanunun 3/1. madde ve fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi, b) TCK'nın 51/1-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık duyup duymadığı irdelenip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, kanundaki ibarelerin tekrarına dayalı soyut gerekçelerle sanığa hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi...” biçiminde vurgulanmasına rağmen temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi ve kanundaki ibarelerin tekrarına dayalı soyut gerekçelerle sanığa hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,
b) Sanığa hükmolunan ve ertelenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. madde ve fıkrası gereğince uzun süreli olması nedeniyle TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına aynı Kanunun 53/3. madde ve fıkrası ile T.C. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak hükmedilmesi gerekirken, “TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca sanık hakkında TCK’nIn 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” biçiminde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.