Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: Davacının tazminat talebinin kısmen kabülü ile5.474,43 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatıntutuklama tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi iledavalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/595 Esas – 2015/593 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Kamu Malına Zarar Verme, Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olma ve Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçlarından 11.10.2014-07.04.2015 tarihleri arasında 178 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 23.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''yakalama veya tutuklama sonrası KYO veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat'' olarak yazılması, ''01.04.2016'' olan dava tarihinin ''08.04.2016'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.
Davacının 15.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 5.474,43 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, davanın reddi gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.