Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/1, 89/a-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiin, kamyon operatörü ve forklift operatörü hakkında şikayet yokluğundan takipsizlik verildiğine, şikayet yokluğunun sanıklara da sirayet etmesi gerektiğine, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kanun hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Çanakkale Seramik Fabrikasında sanık ...’ın mamul ambar yöneticisi, sanık ...’in ise lojistik servis müdürü, mağdur ...’ın ... Anonim Şirketinde tır şoförü olarak çalıştığı, olay günü, saat 17:30 sıralarında Çanakkale Seramik Fabrikaları Kalebodur Stok Sahasında, hakkında takipsizlik kararı verilen ...'ün kullandığı forklift ile, mağdur ...'ın şoförlüğünü yaptığı tırın yüklemesini yaptığı, son paleti koyup geri geri çıkarken ...'ın da dorsenin kapaklarını kapatmaya başladığı, bu sırada hakkında takipsizlik kararı verilen ...'ün forklift ile hakkında takipsizlik kararı verilen ...'ün kullandığı aracın arka lastiğine çarpması ile forkliftin ön tarafa doğru sektiği ve tırın dosesine çarptığı, forklift ve tırın arasında kalan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; sanıkların üzerlerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/1. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, bilinçli taksir hali bulunmayan müsnet olayda mağdur ...'ın 15.12.2014 tarihinde Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesince alınan talimatta sanıktan şikayetinin devam ettiğini belirttiği, karar tarihinden sonra 19.11.2015 hakim havale tarihli dilekçesinde ise her iki sanıktan da şikayetinden vazgeçtiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında sanıkların TCK'nın 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine dair beyanı alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.