Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK’nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece hükme esas alınmış olan Ankara Trafik İhtisas Dairesinin raporunda da belirtildiği gibi, sanığın yönetimindeki çekiciye bağlı römork ile kaza mahalli yolun sağ tarafında yer alan fabrikadan çıkış yapıp, bölünmüş yolun sol tarafına dönüş yapmak istediğinde, kullandığı aracın boyutlarını dikkate alması ve bölünmüş yola girmeden yol üzerinde doğru seyreden araçlara ilk geçiş hakkını bıraktıktan sonra ve yolun dönüş için uygun olması halinde kavşağa girip dönüşünü yapması yol üzerindeki taşıt trafiği için daha güvenli olduğu halde, geçiş hakkına riayet etmeden kullandığı uzun araç ile kavşağa girmiş olmakla asli kusurlu olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki 77 yaşında olan ölenin kaza sırasında 58 promil alkollü tespit edilmesinin kazaya ve ölenin kusuruna etkisi yönünden değerlendirme içermeyen yetersiz adli rapora dayanılarak karar verildiğine dair bozma öneren (1) numaralı görüşe ve mahkemece tayin edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) numaralı bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.
Sürücü ...’ın, sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, azami hız limitinin 50 km/s olduğu meskun mahal dışında, bölünmüş iki şeritli karayolunda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, istikametine göre sağ taraftaki çimento fabrikasından çıkış yapıp, bölünmüş yolun refüj aralığından sol tarafa dönüş yapmak için beklemekte olan sanık sürücünün sevk ve idaresindeki çekiciye takılı römorkun sol arka teker kısmına çarpması sonucu, sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine, iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusur durumuna, müvekkilinin pişman olmadığı gerekçesiyle TCK’nın 50. maddesinin uygulanmamasına, katılanlar vekilinin kusur durumuna, cezanın az olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.