Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat
Temyiz edenler: Katılan, katılan vekili
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü gündüz vakti meskun mahal içi, iki yönlü 16 metre genişliğinde parke kaplı yolda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında yolun eğimli olması nedeniyle sanığın karşı istikametinden yokuş aşağı doğru 3 tekerlekli bisikleti ile sanığın aracına doğru gelen 5 yaşındaki katılan ...'in kafasını kaldırımın kenarına çarpması neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, mağdurun annesi olan Meral İnanlı'nın mağdurun yolun kenarında bisiklet ile oynadığını, babası olan katılan ...'nın ise oğlunun yol kenarında bisiklet ile giderken kazanın meydana geldiğini 25.11.2015 tarihli kolluk ifaderlerinde beyan ettikleri, 24.02.2016 keşifte dinlenilen tanık Kadir Demirkol'un ise katılan ...'in bisikleti yokken ayaktayken sanığın katılana çarptığını beyan ettiği, bu itibarla tanık beyanına itibar edilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...'in mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair, katılan ... vekilinin ise eksik incelemeye ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mahkeme tarafından yapılan keşif sonrası aldırılan bilirkişi raporuna göre, sanığın meydana gelen kazada kusuru bulunmadığının tespit edilmesi sebebiyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş ise de; sanığın katılana çarpmadığına dair beyanlarının istikrarlı olması, katılan ...'in anne ve babasının beyanları ile tanık Kadir'in beyanlarının çelişmesi nedeniyle, sanığın söz konusu kazaya karıştığına dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden, sanık hakkında verilen beraat hükmünün CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, katılan ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1 numaralı paragrafının çıkarılarak yerine “ Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine” şeklinde değiştirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.