Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK'nın 89/4, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 89/4. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2011 tarihli ve 2011/35 esas, 20011/731 karar sayılı kararının 02.02.2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 29.10.2014 tarihinde TCK'nın 179/3-2. maddelerinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 20.10.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2016 tarihli ve 2015/548 esas, 2016/16 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya içeriğine göre; olay günü saat 17.30 sıralarında sanık ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, havanın yağışlı, zeminin ıslak, 2 yönlü asfalt yolda orta şeritte seyir halindeyken sağ şeride geçmek istediği esnada aracının sağ ön kısımları ile sağ şeritten seyir halinde olan tanık ...'nin sevk ve idaresindeki otomobilin sol ön kısımlarına çarpması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek bu kez aracının sol ön köşe kısımları ile en sol şeritte seyir halinde olan katılan ...'nin sevk ve idaresinde bulunan otomobiline sağ arka kapı ve muhtelif kısımlarına çarptığı, akabinde orta ayırıcı üzerinde bulunan aydınlatma direğine çarparak durduğu olayda, sanık ...'ın asli kusurlu olarak katılanlardan ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek, ... ise basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve 2. derecede kırık oluşacak şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu üç kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ikinci fıkrasının üçüncü paragrafını hükümden çıkarılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.