Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: CMK'nın 223/2-c.maddesi uyarınca beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın TAV tarafından işletmesi üstlenilmiş İzmir Havalimanı iç hatlar terminalinde teknik müdür olarak görev yaptığı, Ankara'dan İzmir'e uçakla yolculuk yapan katılanın uçaktan inerek havalimanından çıkış yapmak için iç kısımdaki otomatik kapıdan geçiş yapmak istediği sırada, kapı kanadının kapanarak katılanın sol tarafına çarpması neticesinde, katılanın yere düşerek vücudunda ağır derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda,
Soruşturma aşamasında alınan 13/10/2014 tarihli bilirkişi raporunda "fotosel sistemi ile çalışan kapıların sürekli olarak kontrollerinin yapılması, kapıların gelip giden yolculara çarpmayacak şekilde güvenli olarak çalışmalarının sağlaması gerektiğinden sanığın asli kusurlu olduğu”,
Kovuşturma aşamasında alınan 26/10/2015 tarihli bilirkişi raporunda "otomatik kapı üzerindeki radarın kapıya doğru gelen kişiyi birkaç adım önceden algılaması nedeniyle kapı üzerine açılı ayarlandığı, bu durumun tam kapı önündeki kapıya sıfır hareket algılamasını engellediği, dava konusu otomatik kapı kanatlarının açılıp kapanma hızı ile kanatların tam açıldığı esnada açık vaziyette bekleme süresinin programlanabilecek teknik kapasiteye sahip olduğu, somut olayda ise herhangi bir programlamanın yapılmamış olması nedeniyle kazanın meydana geldiği, sanık aylık bakım formu ile kapılara bakım yaptırmışsa da belirtilen programlamanın yapılmamış olması nedeniyle teknik servis personeli üzerinde denetim ve gözetim yetkisi bulunan sanığın asli kusurlu olduğu”,
Yine kovuşturma aşamasında alınan 20/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda ise, katılan dışarıya çıkmak isterken kapı tepegöz sensörünün kendisini algılamaması sonucu açık olan kapı kanatlarının kapanarak çarpması sonucu düşerek yaralandığı, otomatik kapının açık iken müştekiyi algılamaması sonucu kapandığı gibi müştekiye çarpınca kendiliğinden de açılmadığı, otomatik kapı kanatlarının insana çarpar çarpmaz açılmamasının işletmenin kusuru olduğu, otomatik kapı kanatlarının kapanma hızının normal olduğu, kapı kanatları açık iken bekleme süresinin de yeterli olduğu, otomatik kapı üzerindeki fotoselli radarın kapıya doğru gelen kişiyi bir kaç adım önceden algılamasını sağlayacak şekilde açılı olarak ayarlanması gerektiği, kazanın nedeninin ayarlama işleminin kapıya sıfır hareket algılamasını sağlayacak şekilde yapılmamış olması olduğu, bu nedenle kapıya çok yaklaşarak tam kapı önünde durmuş olan katılanı radarın göremediği ve algılayamadığı, birden fazla fotoselli radar aparatı kullanılarak kapıya sıfır hareket algılamasının sağlanması gerektiğinden sanığın asli kusurlu olduğu” kanaatinin bildirildiği, bu itibarla her üç bilirkişi raporunda da katılanın kapı önünde bulunduğu sırada kapı kanatlarının açılması gerektiğinin belirtildiği, katılandan hemen önce geçiş yapan kızlarını birkaç adım öteden algılayarak açılan kapının, aynı yerden geçiş yaparak kızlarının hemen arkasından kapıya gelen katılanı algılayamaması nedeniyle radar sensör sisteminde yeterli algılama mesafe ayarının yapılmamış olduğu, kaldı ki katılanın geçiş yaptığı ve çarpma sonrası yere düştüğü kısımda görme engellilerin kullanımına yönelik sarı renkli kabartmalı zemin bandının olduğu, olaya konu işletmeye yaşlı, çocuk, engelli birçok kişinin gelerek olaya konu kapıyı yavaş veya hızlı şekilde geçerek kullanmak zorunda olduğu, bu nedenle kapının giriş ve çıkışta her türlü geçiş açısından ve özellikle de kapıya sıfır noktada yaklaşan ve geçiş yapmak isteyen kişiyi algılayabilecek teknik donanıma sahip olması gerektiği, yeterli bakım ve denetimin yapılması halinde bu eksiklik fark edilerek gerekli önlemlerin alınabilmesinin mümkün olduğu, bu itibarla havalimanı işletmesini üstlenen firmada teknik müdür olarak görev yapan sanığın gerekli bakım ve denetim görevini yerine getirmediği anlaşılmakla, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.