Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat talebinin dayanağı olan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/303 esas – 2010/369 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 03.07.2010 tarihinde 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonucunda beraaatine hükmedildiği, bu hükmün de 20.10.2015 tarihinde kesinleştiği, davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
5271 sayılı CMK'nın 141/1-d maddesinde, kanuna uygun olarak tutuklandığı halde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen kişilerin tazminat isteyebileceğinin vurgulandığı,
Davacının üzerine atılı suç nedeniyle yapılan yargılamanın makul sürede bitirilmediğini gerekçesiyle; 20.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davacı hakkında ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/303 esasında uyuşturucu madde ticareti yapma ve hint keneviri ekme suçlarından kamu davasının açıldığı, davacıya isnad edilen suçların suç tarihinin 03/07/2010 olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16/07/2010 tarihli iddianamesiyle kamu davasının açıldığı, mahkemesince yapılan yargılama ile 12/10/2010 tarih ve 2010/369 karar sayılı kararı ile davacının her iki suçtan da beraatine karar verildiği, verilen bu karara karşı davacı vekili tarafından sunulan 13/10/2010 tarihli temyiz dilekçesi ile kararın davacı yönünden vekalet ücreti açısından temyiz edildiği, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 20/10/2015 tarih ve 2015/7343 esas, 2015/6703 sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, davacı hakkında açılan davanın ilk derece mahkemesindeki yargılamasının 3 aydan kısa bir sürede sonuçlandığı, kesinleşme tarihine kadar ki geçen sürenin ise bizzat davacı vekili tarafından vekalet ücretinin istemine ilişkin temyiz talebi dolayısıyla Yargıtay aşamasında geçtiği, bu durumda davacının aleyhine herhangi bir temyiz bulunmaması, ilk derece mahkemesi yargılamasının kısa sürede sonuçlanmış olması, davacı vekilinin temyizi üzerine yargılamanın uzun sürdüğünün açık olması ve ilk derece mahkemesindeki yargılama süreci dışında davacının herhangi bir ceza tehdidi altında bulunmaması karşısında davacının yargılamasının uzun sürmediği ve ilk derece mahkemesi yargılaması dışında herhangi bir ceza tehdidi altında uzun süreli yargılamanın söz konusu olmadığı, yargılama süresinin makul olduğu anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak; ONANMASINA, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.