Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: Davacının davasının kısmen kabulüyle; 11.673 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat talebinin dayanağı olan Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/392 esas, 2012/731 karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 27.11.2012 tarihinde kesinleştirilmesinin ardından davacı müdafii tarafından gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmediğinden bahisle temyiz edildiği ancak süresinde görülmeyen temyiz talebinin reddine karar verildiği, davacı müdafinin temyizin reddine dair ek kararı temyiz etmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 01.12.2015 tarih ve 2014/32784 esas, 2015/18946 karar sayılı ilamı ile davacının atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma ilamı sonrası Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2016 tarih ve 2015/718 esas, 2016/72 karar sayılı kararı ile davacının beraatine karar verildiği, kararın 15.02.2016 tarihinde kesinleştiği ancak temyiz süresince infaz durdurulmadığından davacının söz konusu cezanın infazı için 21.02.2013 tarihinde gözaltına alındığı, 22.02.2013 tarihinde cezaevine giriş yaptığı, 20.03.2013 tarihinde cezaevinden firar ettiği, 12.04.2013 tarihinde yeniden yakalanarak cezasının infazına devam ettiği, 27.05.2014 tarihinde de şartla tahliye edildiği, hükmün infazına başlandığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,
Davacının dava dilekçesiyle 15.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın faiz talebi olmaksızın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 11.673 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Dosya içeriğine göre, dava açtığı tarihte başka suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunan davacının almış olduğu hapis cezasının süresi dikkate alınarak kendisine vasi atanmış olup olmadığı araştırılarak, varsa vasisinin dava açma hususunda izin alması için kendisine süre verilmesi, izin alınmaması halinde dava açma ehliyeti bulunmayan davacının tazminat talebine ilişkin dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' ibaresine yer verilmesi,
Kabule göre de;
Davacının haksız şekilde infazda geçirdiği sürenin Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarih ve 2016/111 değişik iş sayılı kararı ile mahsup edildiğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği hususu dikkate alınarak, mahsubuna karar verilen sürenin tamamının başka bir cezadan mahsup edilip edilmediği araştırılarak, hak ve nesafet ilkelerine uygun bir tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.