Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, 03.10.2011 günü gece vakti, oturduğu evin balkonundan katılanın oturduğu evin balkonuna geçip, evin içine girerek, banyo yapan katılanı gözetlediği iddiasına konu olayda;
Sanık hakkında gece vakti işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmü Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.10.2013 tarihli ilamı ile onanmış olup, 5237 sayılı TCK'nın 6352 sayılı Kanunun 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 134. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulü kapsamına giren özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, bu kapsama girmeyen gece vakti işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle CMK’nın 251/8. madde ve fıkrasının; “Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz.” biçimindeki hükmü uyarınca basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede:
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin isabetsiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.