Mahkemesi :Ceza Dairesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafii ile katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin tayin olunan cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanığın idaresindeki araçla olaydan yaklaşık bir saat sonra yapılan ölçüme göre 1,68 promil alkollü olduğu halde, gece vakti aydınlatmanın olduğu yerleşim içi dört yönlü kavşakta sağa dönüş yaparken direksiyon hakimiyetini kaybederek soldaki orta refüj üzerindeki reklam panosuna çarparak, panonun orta refüj üzerinde karşıya geçmek için bekleyen yaya olan ölen ve yanındaki kızı katılan ...’in üzerine devrilmesine neden olduğu olayda, Ceylin’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, tam kusurlu olan sanığın mahkumiyetine ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın köşedeki park halindeki araçlar ve yolun bozuk olması nedeniyle dönüşü geniş aldığı, gece olduğu ve reklam panosunun büyüklüğü sebebiyle arkada yayaların olduğunu görmesinin mümkün olmadığı, olaydan sonra ölenin ailesiyle ilgilendiği, ziyaretlerine gittiği, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre de daha yüksek alkol miktarıyla kazaya sebep olunan benzer olaylarda verilen 5 yıl hapis şeklindeki temel cezanın fazla bulunduğu, keşif yapılması gerektiği, olay yerinde yaya geçidi olup olmadığının araştırılması gerektiğine ilişkin, katılanlar vekilinin ise ölenin hamile olduğu, olayda bu nedenle bebeğin de hayatını kaybettiği, bu hususun dosyaya yansımadığı, bununla ilgili tedavi evrakının istenilmesi gerektiği, sanığın arkadaşının suçu üstlenmeye çalıştığı, bu suretle sanığın delilleri karartmaya çalıştığı, olay yerinden ayrılıp bir saat sonra geldiği, arkadaşının suçu üstlenmesinin istediği, cezanın az olduğu, bilinçli taksir artırım oranının az olduğu, tahliyesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/4270 Esas, 2018/1831 Karar sayılı istinaf başvurusunun
esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bolu Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.