Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK'nın 85/1,62/1,53/1.maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.07.2009 tarihli ve 2009/119 esas,2019/751 karar sayılı kararının 18.09.2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 01.04.2012 tarihinde 4473 sayılı Kanunun 8/4. maddesinde tanımlanan suçu işlediği ve Adana 1.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 04.12.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kilis 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/1352 Esas,2016/349 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya içeriğine göre; olay günü saat 17:00 sıralarında Kilis sanayi sitesinde bulunan sanığa ait lastik tamircisi dükkanın deposundaki kapıyı kapatmaya çalışan ...'in 2.9 metre yüksekteki kapıdan düşmesi şeklinde meydana gelen ve sanığın kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının 3.paragrafın hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.