Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: CMK’nın 223/2- c maddesi uyarınca; Beraat
Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki kamyonet ve içinde arkadaşları ... ve ... olduğu halde, gece vakti, saat 20:30 sıralarında, kaza tespit tutanağına göre aydınlatma sistemi bozuk olan yolda, meskun mahal dışında, 7 metre genişliğindeki tek yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken, sanığın ve ... içindeki tanıkların ifadesine göre, ihtiyaç gidermek için, aracın 2.5 metre genişliğindeki banket üzerinde dörtlülerini yanarak durduğu, o sırada, bir siyasi parti konvoyunun ve arkasından 40-50 adet motosikletin yolun iki şeridini de kaplayarak yoldan geçtiği, konvoydaki motosiklet üzerindeki ölen sürücünün banket üzerindeki park halindeki araca arkadan çarparak hayatını kaybettiği olayda;
Soruşturma ve kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ...’nin beyanlarında kendisinin de konvoydaki motosiklet sürücülerinden olduğu, motosiklet sürücülerinin agresif bir şekilde motor kullandıkları, sürekli makas atarak birbirlerinin sağından ve solundan geçtikleri, olay yerine geldiğinde kazayı görerek durduğunu ve ölen 54 yaşındaki motosiklet sürücüsünü sima olarak tanıdığı ve kamyonetin dörtlülerinin yanmadığı, şeklinde ifade verdiği görülmüştür.
Tanıklar ve sanık beyanlarının yukarıda belirtildiği şekildeki kendi içinde ve birbirleri ile olan çelişkilerinin giderilmemiş olduğu, olayın hemen akabinde alınan ifadeler ile olay yerinden geçen ve tarafları tanımayan tanık ...'in ifadelerine hangi gerekçe ile itibar edilmediğinin hüküm gerekçesinde, hangi nedenle hangi delillere üstünlük tanındığı açıklanmaksızın, yeterli gerekçe gösterilmeden, sanığın beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.