Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gündüz vakti, yerleşim yerinde, saat 14:55 sıralarında sanık idaresindeki kamyonet ile 7 metre genişliğinde, bölünmüş, iki şeritli, düz yolda sağ şeritte seyir halinde iken kavşağa geldiğinde seyir istikametine göre yolun solundan, orta refüj başından karşıya geçmek isteyen yayaya çarpması sonucu yayanın öldüğü, sanığın eşit kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın sabıkasının olmaması, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmaması, yargılama sürecindeki saygılı tutum ve davranışları nedeniyle cezasında TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılması, müdafii tarafından 19.01.2016 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunulması karşısında; “sanığın pişmanlık duymayışı ve suçun işleniş şekli” şeklindeki dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.